Stille tranen

Niet alles wat pijn doet, is zichtbaar

Niet alles wat pijn doet, is zichtbaar

Sommige tranen vallen.

Andere blijven binnen.

Misschien heb je na je verlies veel gehuild.

Maar misschien ook niet.

Misschien ben je vooral doorgegaan.

Je hebt geregeld wat geregeld moest worden. Je hebt gewerkt. Voor anderen gezorgd. Afspraken nagekomen.

En ergens onderweg is er misschien weinig ruimte geweest voor wat er met jou gebeurde.

Dat betekent niet dat het er niet is.

Sommige tranen komen niet als tranen.

Ze kunnen zich laten zien als vermoeidheid. Als prikkelbaarheid. Als een hoofd dat maar blijft doorgaan. Als slecht slapen. Als stil worden. Als steeds maar bezig blijven.

Of als een gevoel dat je moeilijk kunt benoemen.

Even niets hoeven dragen

We zijn vaak gewend om door te gaan.

Maar misschien hoef je dat hier even niet.
Je hoeft niets op te lossen.
Je hoeft niet precies te weten wat je voelt.
Je mag alleen even luisteren.

Een klein moment voor jezelf

Zoek een plek waar je een paar minuten niet gestoord wordt. Leg je telefoon weg. Adem rustig. En vraag jezelf:

Wat heb ik de afgelopen tijd gedragen zonder er echt bij stil te staan?

Blijf even bij de vraag. Misschien komt er iets. Misschien ook niets. Allebei is goed.

Wat zou er gebeuren als je niets hoeft weg te duwen?

Soms proberen we gevoelens kleiner te maken omdat ze te groot lijken.

We gaan werken. We zoeken afleiding. We zorgen voor anderen. We zeggen dat het wel gaat.

Dat kan allemaal helpen.

En toch kan er een moment komen waarop iets in jou vraagt om aandacht.

Niet om opgelost te worden.

Alleen om gezien te worden.

Een zachte afsluiting

Leg je pen neer.Adem nog één keer rustig in en uit.En vraag jezelf:

Wat heb ik nu nodig?

Misschien is het rust.Misschien iemand om mee te praten.Misschien een wandeling.Misschien juist afleiding.Misschien helemaal niets.

Luister.

Je hoeft vandaag maar één klein beetje dichter bij jezelf te komen.

Luister naar wat er onder de oppervlakte leeft

Misschien helpt deze vraag:

Als ik vandaag niet sterk hoef te zijn, wat zou ik dan willen zeggen?

Schrijf het eerste op wat in je opkomt.

Niet mooi. Niet verstandig. Niet zoals het hoort.

Gewoon zoals het is.

Je hoeft het aan niemand te laten lezen.

Een zachte afsluiting

Leg je pen neer. Adem nog één keer rustig in en uit.

En vraag jezelf:

Wat heb ik nu nodig?

Misschien is het rust. Misschien iemand om mee te praten. Misschien een wandeling. Misschien juist afleiding. Misschien helemaal niets.

Luister.

Je hoeft vandaag maar één klein beetje dichter bij jezelf te komen.

De seizoensbrief

Wanneer het seizoen verandert, ligt er een nieuwe brief voor je.

Met een verhaal, een gedachte, een ritueel of een kleine oefening.

Soms om te lezen. Soms om te voelen.

Soms alleen maar even om stil te staan.