Een digitale stilteplek
voor wie onderweg is met onzichtbaar verlies
Van je scherm naar de stilte.
Van je hoofd naar je hart.
In verbinding met jezelf.
"Bewandel steeds het Pad der Rozen.
Vergeet onze stille tranen niet."
Misschien ben je hier omdat het leven je ergens heeft stilgezet.
Omdat iets is veranderd.
Omdat je iemand, iets of een deel van jezelf bent kwijtgeraakt.
Omdat je iets met je meedraagt dat niet altijd zichtbaar is.
Of misschien weet je niet precies waarom je hier bent.
Dat hoeft ook niet.
Pad der Rozen is een digitale stilteplek.
Een plek om even uit de beweging te stappen.
Om te vertragen.
Om naar binnen te keren.
Je hoeft hier niets te geven.
Niets te bereiken.
Niets op te lossen.
Je bent mij niets verschuldigd.
Je mag gewoon even zijn.
Een plek voor wat met je meereist.
Van hieruit schrijf ik over wat mensen onderweg met zich meedragen.
Over onzichtbaar verlies en de sporen die het achterlaat.
Over herinneringen en gemis.
Over rituelen die kunnen helpen om stil te staan.
Over de seizoenen en wat zij ons vertellen over verandering, loslaten en opnieuw beginnen.
Over de dingen waarvoor soms geen woorden zijn.
Je vindt hier verhalen, woorden, vragen, rituelen en kleine oefeningen.
Niet om iets te repareren.
Niet om jezelf te verbeteren.
Wel om ruimte te maken voor wat er is.
Misschien herken je iets.
Misschien raakt een woord je.
Misschien opent zich een vraag.
Misschien vind je iets dat een stukje met je meegaat.
En misschien wil je alleen maar even niets.
Ook dat mag.
Niets hoeft af.
Niets hoeft opgelost.
Het pad loopt niet weg.
Het pad ligt er al.
Het leven kent rozen en doornen.
Licht en schaduw.
Soms weet je niet waar je bent aangekomen.
En al helemaal niet waar het pad naartoe gaat.
Je hoeft het niet te weten.
Het pad ligt er.
Ik deel hier wat mij onderweg raakt.
Woorden, beelden, rituelen en gedachten.
Niet omdat ik je wil vertellen hoe het moet.
Maar omdat ik geloof dat iets wat gedeeld wordt, soms precies op het juiste moment bij iemand kan aankomen.
Daarom geef ik je deze plek.
Vrijelijk.
Zonder verwachting.
Zonder dat je iets terug hoeft te geven.
Neem mee wat je raakt.
Laat liggen wat niet voor jou is.
Je mag rondkijken.
Een tijdje blijven.
Iets meenemen.
Of met lege handen weer verdergaan.
Jij bepaalt het tempo.
Misschien komen onze paden hier even samen.
Pad der Rozen is geen plek waar je naartoe hoeft.
Het is een plek waar je even mag zijn.
Misschien kom je hier vandaag voor een woord.
Morgen misschien voor een ritueel.
Een andere keer voor stilte.
Of misschien weet je pas veel later waarom iets wat je hier las, met je meeging.
Dat is allemaal goed.
De deur staat open.
Welkom bij Pad der Rozen,
De seizoensbrief
Wanneer het seizoen verandert, ligt er een nieuwe brief voor je.
Met een verhaal, een gedachte, een ritueel of een kleine oefening.
Soms om te lezen. Soms om te voelen.
Soms alleen maar even om stil te staan.
